LANDSCHAPSFOTOGRAFIE LANGS DE RIVIER
DE LEK
Bijna dagelijks struin ik als landschapsfotograaf de inspirerende rivier af,
telkens weer verrast door de schoonheid van het rivierlandschap.
Kijk en geniet,ONTDEK DE LEK met mij mee.
Wil jij ook zo’n mooie landschapsfoto aan de muur ?
Mail dan naar info@ontdekdelek.nl
Hennie Marks
Vroege ochtend.
Als uit een verdronken land komt het licht,
nat en grijs. De uiterwaarden verlaten.
Trage wolken pakken zich samen.
Schepen passeren op weg naar een haven, afgeladen op weg, maar altijd achter
een loon aan, brood een bestaan.
Golven rollen, afval spoelt aan.
De wind streelt de bomen, of plaagt ze.
De rilling, heel even, hoog in de wilgen.
De zon splijt de wolken en zet de rivier in een schitterend licht,
Julien Holtrigter
DE LEK
prachtig rivierenlandschap
Door deze prijswinnende foto uit 2010 ontstond het Ontdek de lek project.
Wat is er mooier dan landschapsfotografie ” om de hoek “.
Er altijd kunnen zijn op het juiste moment op de juiste plek.
De uitgelezen kans op een pracht plaat.
De Lek laat mij niet meer los.
De schoonheid van het rivierlandschap blijft verbazen en verrassen.
Hennie Marks
PORTFOLIO
ONTDEK DE LEK
HOLLANDSE WATERLINIE Langs de Lek Diefdijk Fort Everdingen Stelling van Honswijk Werk aan het spoel & Werk aan de Groeneweg
Hollandse waterlinie
langs de Lek
De ligging van de LEK
De Lek is de rivier die vanaf Wijk bij Duurstede het vervolg is van de Nederrijn en bij Kinderdijk samen komt met de Noord en als Nieuwe Maas zet de rivier zich in westelijke richting voort. De lengte van de rivier bedraagt 62 kilometer.
De Lek vormt tot ten westen van Culemborg de provinciegrens tussen Utrecht en Gelderland, doorkruist bij Vianen Utrechts gebied, vormt dan tot bij Willige-Langerak de Utrechts-Zuid-Hollandse grens, en loopt ten slotte geheel over Zuid-Hollands grondgebied.
Aan de rivier liggen geen grote steden, maar wel een aantal al dan niet historische plaatsen: achtereenvolgens Wijk bij Duurstede, Beusichem, Culemborg, Vianen, Nieuwegein, Ameide, Lexmond, Lopik, Nieuwpoort Groot-Ammers en Schoonhoven. Bij de monding zijn: Lekkerkerk, Krimpen aan de Lek en Kinderdijk grotere plaatsen. De grootste plaats aan de Lek is echter Nieuwegein, waarvan het moderne centrum weliswaar niet aan de rivier ligt, maar de historische kern Vreeswijk wel.
De Lek staat onder meer via het Amsterdam-Rijnkanaal, Lekkanaal en Merwedekanaal in verbinding met andere waterwegen. Het Amsterdam-Rijnkanaal kruist de Lek bij Wijk bij Duurstede en het Merwedekanaal bij Vianen. Een verouderde waterverbinding is de Vlist die vanaf Schoonhoven vroeger een verbinding met de Hollandse IJssel vormde.
Bij Hagestein bevindt zich een groot stuwcomplex.
Bruggen over de Lek zijn: de Jan Blankenbrug in de A2 en de Hagesteinsebrug in de A27 ten oosten van Vianen. Stroomopwaarts ligt bij Culemborg de Kuilenburgse spoorbrug. Verder kan de rivier via pontveren worden overgestoken bij Krimpen aan de Lek, Bergambacht, Schoonhoven, Ameide, Vreeswijk, Culemborg, Beusichem en Wijk bij Duurstede.
De Lek doorsnijdt de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Ter bewaking van toegang tot Holland zijn twee grote forten gebouwd. Dit zijn Fort Honswijk en Fort Everdingen, van oudsher ook wel genoemd, poort van de Lek.
De geschiedenis van de Lek
Uit geologisch onderzoek van de Universiteit van Utrecht blijkt dat de eerste aanzet van de Lek rond 200 v.Chr. is ontstaan, als gevolg van een doorsteek van een oeverwal bij Wijk bij Duurstede en Rijswijk. Rond het begin van onze jaartelling werd de Lek een actieve(re) rivier als zijtak van de Rijn voor de afvoer van het Rijnwater. De oudste geschreven bronnen vermelden de naam van de rivier tussen de tweede helft van de 8e eeuw en de eerste helft van de 10e eeuw als Lokkia(m) en Loccham. Het actiever worden van de rivier leidde tot een langzame dichtslibbing van de Kromme Rijn, maar de verplaatsing van de hoofdstroom door de Lek in plaats van de Kromme Rijn, gebeurde pas op zijn vroegst in de 10e eeuw. De Lek werd in 1122 definitief de hoofdstroom van de Rijn omdat bij Wijk bij Duurstede de oorspronkelijke Rijnloop werd afgedamd. De oude Rijnloop via onder meer de Kromme Rijn en de Oude Rijn verloor door de veranderde waterhuishouding sindsdien zijn betekenis als hoofdwaterweg. In 1285 werd vervolgens de Hollandse IJssel bij Klaphek afgedamd waardoor de stad Utrecht de directe verbinding met de rivier verloor. Om deze verbinding te herstellen werd in 1374 de Vaartsche Rijn gegraven en bij Vreeswijk een houten sluis aangelegd.
















